در این نشست تخصصی که با هدف تبیین جایگاه «دانش دینی» در منظومه تربیتی خانواده برگزار گردید، ابتدا دوگانهی «ظاهر و باطن» در اعمال انسانی مورد واکاوی هستیشناسانه قرار گرفت. سخنران با تشریح اینکه خداوند متعال هدایت بشر را در دو بستر «مصادیق عینی» (انبیاء و اوصیاء) و «مفاهیم وحیانی» (کتب آسمانی) عرضه کرده است، تصریح نمود که طلاب علوم دینی به عنوان امتداددهندگان مسیر نبوت، رسالتی فراتر از مناسک ظاهری دارند و باید با عبور از سطحینگری، به حقایق باطنی دین دست یابند تا بتوانند خانواده را راهبری کنند.
تأکید ویژه بر لزوم مطالعه مستمر منابع فاخری نظیر «تفسیر صافی»، آثار علامه شعرانی، «منهجالصادقین» و مقتل شریف «نفسالمهموم»، گویای این حقیقت راهبردی بود که تربیت نسل منتظر، بدون تسلط بر تراث غنی شیعی و انس عمیق با معارف عاشورایی هرگز امکانپذیر نیست. در ادامه، این تعمق علمی به عنوان زیربنای ضروری برای «بصیرت سیاسی» معرفی شد. با بازخوانی کلیدواژههای جاودانه و پیشروانه امام خمینی (ره) مبنی بر «شیطان بزرگ» خواندن آمریکا و «غده سرطانی» نامیدن اسرائیل، اثبات گردید که آن پیشبینیهای دقیق، حاصل نگاه توحیدی عمیقی بود که امروز صحت آن در جنگهای نیابتی استکبار بر همگان آشکار شده است.
نتیجه نهایی نشست بر این گزاره استوار بود که مادر تراز انقلاب، تنها با تجهیز همزمان به «دانش تفسیری» و «بینش سیاسی» میتواند در برابر هجوم نرم دشمن ایستادگی کرده و فرزندانی تربیت کند که ضمن شناخت دقیق جبهه حق، زمینهساز تمدن نوین باشند.
بدون دیدگاه