در این نشست پژوهشی که با هدف تبیین «مأموریتهای تمدنی طلاب خواهر» در ابتدا با ریشهیابی انحرافات بشری در عنصر «جهل»، جایگاه بانوان طلبه به عنوان «طبیبان دوار» در دو سنگر خانواده و اجتماع ترسیم شد. سخنران با استناد به سیره بانو امین، استدلال کرد که زن تراز، جمعی هنرمندان میان «مادری» و «مرجعیت دینی» میسازد. در تبارشناسی وظایف، پنج راهبردی واکاوی شد: نخست، گذر از انباشت دانش به «علم کاربردی» و پژوهشمحور جهت گرهگشایی از شبهات اعتقادی. دوم، «جهاد عفاف» و پرهیز از استحاله فرهنگی، با نقد صریح پدیده تبرج مذهبی و بر اساس رفتاری. سومین اجتماع، «جهاد تبیین» با تحقیق بر دفاع عقلانی از ولایت فقیه بود؛ چرا که در کارزارهایی مانند «جنگ دوازدهروزه»، دشمن با وارونهنمایی حقایق، ستون خیمه انقلاب را هدف گرفته است.
رکن چهارم، «جهاد جمعیت» و تربیت نسل منتظر به عنوان پادزهر پیری جامعه معرفی شد. با این حال، نقطه ثقل مباحث، تقدم رتبی «تهذیب نفس» بر تمام شئون بود. با این هشدار که علمِ منهای تزکیه، «حجاب اکبر» و عامل سقوط است.
در نهایت، با بازخوانی «ناگفتههای تصاویر» و نقد پروژههای استعماری که شعارهای فمینیستی به دنبال فروپاشی خانواده هستند، راهبرد «از کنشگری فردی به کار تشکیل میدهند» در محلات پیشنهادی. بدین معنا که بانوان طلبه باید با شبکهسازی اجتماعی و شناسایی تخصصهای بومی، به عنوان حلقههای، جامعه را در برابر سازمانهای امنیتی ایمنسازی کرده و با آمادگی کامل، زمینه ایجاد تمدن نوین اسلامی و ظهور منجی را فراهم کنند.
بدون دیدگاه