این نشست تخصصی با رویکرد «تاریخ تطبیقی» و با هدف واکاوی همبستگی استراتژیک میان «دفاع مقدس» و «جنگهای نوین» (با تمرکز بر جنگ دوازده روزه) برگزار گردید. در گام نخست، سخنران با تحلیل ماهیت انقلاب اسلامی، پیروزی در هر دو میدان را مرهون سه رکن ثابت دانست: «مکتب عاشورایی»، «رهبری حکیمانه» و «حضور مردم» . استدلال فنی بر این بود که دشمن با درک ظرفیت الگوسازی انقلاب، جنگ تحمیلی را با حمایت ۸۴ کشور آغاز کرد تا مانع از تکثیر این مدل در منطقه شود؛ اما امروز بومیسازی صنعت موشکی (میراث شهید تهرانیمقدم)، موازنه وحشت را تغییر داده است.
در بخش واکاوی نقش زنان، رویکردی فراتر از پشتیبانی سنتی ارائه شد. تحلیلگر نشست با استناد به تجربیات میدانی خود، کنشگری زنان در دهه شصت را در لایههای «امنیتی و اطلاعاتی» تشریح نمود. از جمله فعالیتهایی نظیر «رصد شبانه پروازهای دشمن»، «کشف باندهای منافقین در بیمارستانها» و «توزیع مهمات در خطوط مقدم» که نشاندهنده بلوغ نظامی بانوان بود . همچنین با طرح مبحث «مقاومت جمعیتی»، به اسوههایی همچون خانم ملکزاده اشاره شد که در پاسخ به شهادت چهار فرزند، با فرزندآوری مجدد، خط جمعیتی مقاومت را حفظ کردند.
نتیجه نهایی مباحث نشان داد که «جنگ دوازده روزه» در واقع بازتولید معجزه دفاع مقدس در مقیاسی مدرن بود. سخنران تأکید کرد که تنها راه عبور از جنگهای شناختی آینده، بازخوانی مستمر این الگوها و حفظ هوشیاری در برابر لبخند فریبنده دشمن است تا امنیت پایدار ۵۰ ساله که ثمره خون شهداست، خدشهدار نگردد.
بدون دیدگاه