در این نشست تخصصی که با عنوان «المرأة والمقاومة. من البیت الی جیش الظهور» برگزار شد، ابتدا تضاد ماهوی میان نگاه ابزاری غرب به زن و نگاه برتری اسلام تبیین شد. سخنران با استناد به آیه ۷۱ سوره توبه، اثبات کرد که زنان در منطق قرآن، در ولایت اجتماعی و امر به معروف، همتراز مردان هستند. با تحلیل تاریخی، نقشهای جهادی زنان از صدر اسلام تا دفاع مقدس و اکاوی شد. جایی که زنانی چون حضرت خدیجه (س) و زینب کبری (س)، نه در، بلکه در متن بحرانها، مدیریت صحنه را بر روی حاشیه قرار میدهد.
نقطه ثقل مباحث، تفسیر نوین از حدیث «جهادُ المرأةِ حُسنُ التَّبَعُّل» بود. استدلال که «حسن تبعل» در شرایط جنگی (مانند جنگ دوازدهروزه)، به معنای خانهنشینی نیست، بلکه به معنای «مدیریت روحیه خانواده» و تزریق شجاعت به همسر و فرزندان است تا جبهه مقاومت از عقبهای مطمئن باشد. سخنران با ذکر مثالهای عینی از مادرانی که در زیر بمباران، آرامش روانی کودکان را حفظ کردند، این کنشگری را مصداق بارز «جهاد کبیر» دانست.
در نهایت، پیوند میان مقاومت فرهنگی و مهدویت تشریح شد. زن منتظر، کسی است که با «مقاومت سبک زندگی» در برابر هجوم نمادهای غربی (حتی در لوازمی چون نوشتافزار)، هویت فرزندان اسلامی را صیانت میکند. در نتیجه، مادری که امروز با قلم و بیان خود به جنگها میرود، در حال تربیت سربازانی است که در عصر غیبت متولد شدهاند، اما با بصیرت و آمادگی کامل، ارتشِ تمسازِ ظهور را خواهند داد.
){kind=link}
بدون دیدگاه