نشست فرهنگی نقش بانوان اهل بیت (ع) در مواجهه با بحران‌ها؛ الگویی فراتر از زمان و مکان

این نشست تخصصی با رویکرد «تاریخی-تحلیلی» و با هدف امکان‌سنجی الگوبرداری از بانوان صدر اسلام برای زن معاصر در بستر بحران‌های اجتماعی برگزار گردید . سخنران در گام نخست، به چالش «شکاف نسلی و تکنولوژیک» پاسخ داد؛ استدلال فنی بر این گزاره استوار بود که اگرچه ابزارهای زیستی تغییر کرده‌اند، اما «اصول راهبردی سبک زندگی» ثابت‌اند. در واکاوی سیره فاطمی (س)، دو مؤلفه کلیدی «صداقت در تعاملات زوجین» (به مثابه زیربنای سلامت روان خانواده) و «مهندسی اعتماد به نفس» در کودکان تشریح شد؛ جایی که مادر با واگذاری مسئولیت روایتگری خطبه‌های پیامبر به فرزند خردسال، هویت اجتماعی او را تقویت می‌کرد .

کانونی‌ترین بحث نشست، نقد نظریه «نقش بدل» بود. تحلیل‌گر جلسه با استناد به دیدگاه اندیشمندان معاصر (نظیر جیحان عامر)، تصریح کرد که زن تراز شیعی، نه به دنبال «مردواره شدن» است و نه در انفعال و گریه خلاصه می‌شود؛ بلکه دارای «کنشگری منحصر‌به‌فرد» است . این مدعا با تحلیل محتوای خطبه حضرت زینب (س) اثبات گردید؛ بدین معنا که ایشان در شرایط خفقان سیاسی، با استفاده از «مصونیت جنسیتی»، جملاتی را بیان کردند که حتی امام معصوم (ع) به دلیل ملاحظات امنیتی و حفظ جان، امکان بیان آن را نداشتند .

بخش پایانی به الگوی قرآنی «آسیه» اختصاص یافت. سخنران با طرح مفهوم «استقلال شناختی»، آسیه را نماد عدم «محیط‌زدگی» دانست که در اوج رفاه مادی و فشار سیاسی، تسلیم «هنجارهای غلط اکثریت» نشد و به جای بهشت، «همسایگی با خدا» را طلب کرد. نتیجه نهایی مباحث، تبیین فرمول «عزت» بود؛ اینکه اقتدار اجتماعی زن مؤمن نه در تقرب به کانون‌های قدرت، بلکه در اتصال به منبع لایزال الهی نهفته است .