به گزارش جامعه تحلیلی ندای اصفهان مهمترین مسئله ای که در امر به معروف باید در جامعه اتفاق بیفتد اصلاح نگرش پیرامون این موضوع است؛ در حقیقت چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید.
متن زیر ادامه گفتگو با حجت الاسلام احمد عبداللهی نژاد، دبیر ستاد امر به معروف و نهی از منکر استان اصفهان است که در آن به نگاه مجموعه ایشان به این واجب فراموش شده و «چه باید کرد»های پیرامون آن پرداخته ایم.
* شما بحث ارگان های مختلف و مشارکت آنها را گفتید؛ فی الجمله این همکاری ها را خوب می دانید یا نه؟
همکاری خیلی بیشتر از سابق بوده ولی با نقطه ی مطلوب خیلی فاصله دارد. اصلا اسم این را نباید همکاری گذاشت؛ همکاری معنا ندارد. صداوسیما عضو ستاد است و وظایفی بر عهده دارد. حوزه ی علمیه هم همینطور. اصلا اینها عضو این ستاد هستند و شرح وظایف دارند.
ما چند عنوان می توانیم داشته باشیم؛ یکی ارگان های عضو ستاد، که این ها را دیگر اسمشان را همکار نمی گذاریم که آیا شرح وظایفشان را انجام داده اند یا نه! دوم دستگاه هایی که حالا به هر شکلی در مواد دیگر قانون آمده است. بعضی همکاری داشته اند و تشکر هم می کنیم و بعضی هم همکاری در حد فکر بوده است. یکی هم دستگاه هایی که موضوع ماده قانون شاید نباشند ولی بالاخره از نظر تکلیف شرعی وظایفی دارند. اگر اینها همه اش مطلوب بود که اصلا نیازی به ستاد نداشتیم.
* این بحث را مصداقی وارد شویم. همکاری شما با حوزه علمیه و وظایفی که در این زمینه دارند چقدر خوب بوده و چه نقاط ضعفی داشته است که باید برطرف شود. اگر نقاط ضعفی است از جانب مسئولین است یا طلاب؟
حوزه علمیه مخصوصا حوزه علمیه اصفهان ظرفیت ویژه ای در کل کشور دارد که شاید بتوان گفت حوزه مشابه آن مشهد است. حوزه علمیه قم هم که بحثش جدا است. همین طور ظرفیتی که حوزه علمیه خواهران دارد که اگر به بحث امر به معروف ورود پیدا کند و فقط به این آیه از قرآن عمل کنند که «قو انفسکم و اهلیکم نارا» یعنی مادر خوبی باشند یا خودشان را بسازند، ما جامعه مان اصلاح می شود.
ظرفیت حوزه برادران اصفهان حدود ۱۰ هزار نفر است که ظرفیت کمی نیست. امام جماعت مدرسه، مسجد، اداره، اینها خیلی می توانند تاثیرگذار باشند.منتها حوزه علمیه ورودش جدی نبوده است! اما نمی توانیم بگوییم طلبه ها…، چون هنوز از طلاب نخواسته اند که ورود پیدا کنند تا ببینیم در میدان هستند یا نه.
* یک سوال شخصی هم بپرسیم. فرض کنید الآن به شما اطلاع دهند که یک آمر به معروف را در اصفهان مضروب یا مجروح کردند یا به صورت توهین آمیز برخورد شده است؛ چه واکنشی نشان می دهید و احساستان در رابطه با این قضیه چیست؟
احساس شخصی شاید خیلی مهم نباشد ولی ما اینجا باشیم یا نباشیم وقتی بگویند به یک آمر به معروف یا به یک بسیجی توهین شده است یا به خاطر اینکه تذکری داده است مورد ضرب و شتم و توهین قرار گرفته است یا اینکه صرفا به این خاطر که تیپش بسیجی است، صرف اینکه لباس روحانیت پوشیده است یا صرف اینکه منتسب به این نظام است مورد توهین قرار گرفته است، کدام آدمی هست که در این کشور بگوید من ارزشی هستم و اعتقاد به نظام دارم و ناراحت نشود؟!
منتها ما به این جهت که در این جایگاه قرار گرفته ایم اختصاصا راجع به امر به معروف و نهی از منکر وظیفه ی ویژه ای داریم؛ بله همان قدر که من (که نمی شناسمش) ناراحت می شوم، پدر و مادر و دوستانش هم که می شناسندش بیشتر ناراحت می شوند. اما چه تکلیفی به عهده ما هست تا آن حمایت تمام قد از امر به معروف باشد؟
یک موقع است که تمام ابزار و لوازم دست ما است؛ اینطور اگر بود که ما نباید حتی ثانیه ای فرصت را طلف کینم. ولی خب مطمئنا یک بخشی مربوط به قوانین قضایی حمایت از بسیجیان و ایثارگران است و بخشی مربوط به نیروی انتظامی است و بخشی دادگستری. ما تلاشمان در مراکز استان و شهرستان ها در این بوده که شعبه ی ویژه ای ایجاد شود (که ایجاد شده است) و ایجاد این شعبه برای تسریع بوده است ولی متاسفانه تا الآن به نتیجه مطلوب نرسیده است.
دوستان زحمت کشیده اند و شعبه ی ویژه ایجاد کرده اند، ابلاغش کرده اند و به ما اطلاع رسانی شده است و افرادی هم که درگیر می شوند به این شعبه ی ویژه می روند، ولی اینکه این شعبه ی ویژه چقدر کارایی در تسریع داشته است؟ نه اتفاقا در بعضی از موارد اطاله شده است.
این انتقادی بوده که از جانب ما به بعضی از دوستانمان در دستگاه قضا هم گفتیم و اینطور هم نبوده است که نظرشان این باشد که کاری انجام نشود و به تعویق بیفتد! فرض بفرمایید یک قاضی با دغدغه داشته اند گفته اند ایشان بشود شعبه ی ویژه ولی طبیعتا مسایل مهم مربوط به ادارات را هم گفته اند چون با دغدغه است ایشان انجام بدهد و خب کار به تعویق افتاده است.
اما مسئله دیگری هم هست. نیروهایی که آمر به معروف هستند و وارد صحنه می شوند گاهی قوانین را بلد نیستند! خب در مسئله ی قضا، قاضی هم استقلال در رای دارد و آن را که ما نمی توانیم بگوییم چه رایی صادر کند! اگر آمر به معروف تخلف کرده باشد ما زبانمان تند نیست زبانمان آنوقت کند می شود، اما اگر موردی باشد که تمام قانون را رعایت کرده باشد تمام قد ایستاده ایم.
* اگر دیدید ارگانی کمکاری می کند یا وظایفش را انجام نمی دهد، آیا خیلی پیگیر این هستید یا می گذارید سر موقعش یا اصلا می توانید کاری بکنید در این رابطه؟
– مهمترین معاونتی که داریم معاونت ادارات است از این جهت که «الناس علی دین ملوکهم». مسئولین اگر درست رفتار کنند مردم هم به تبع آن درست رفتار می کنند. مسئولین به منزله ی روح جامعه هستند و مردم جسم این جامعه و اگر کسالتی در روح به وجود بیاید اثرش را در جسم می بینید.
اگر تعلم روحی برای شما اتفاق بیفتد این مسئله روحی است. روح شما وقتی کدر شد جسم شما خستگی را نشان می دهد. مسئولین اگر خراب عمل کنند آثار این آسیب را ما در جامعه می بینیم. امیرالمومنین(علیه السلام) می فرمایند «الناس باُمرائهم اشبه من آبائهم».
حالا ما چکار می کنیم؟ در مرحله ی اول نوعا تذکر ما شفاهی یا تلفنی است که این معضل هست. اگر ببینیم که قصد اصلاح نیست، خب به صورت مکتوب به مسئول آن اداره ارجاع می شود. حالا باز اگر ببینیم پافشاری می شود، نهادهای نظارتی داریم مانند اداره ای اطلاعات و اداره ی کل حراست ها و سازمان بازرسی و دادگستری و دیوان عدالت اداری را داریم.
این ها را به فراخور حال منعکس می کنیم، بعضی را حتی اگر از استان برنیاید به تهران منعکس می کنیم و… اما اگر تمام اینها را گفتیم و نشد دیگر چه می شود کرد؟ دیگر وظیفه ی ما نیست.
* بعضی نهادها یا ارگان ها آدم های سالمی هستند ولی کاری را که باید در امر به معروف و نهی از منکر انجام بدهند، نمی دهند. مثلا بی حجابی و بدحجابی را در جاهای مختلف می بینیم اما مثلا در اصناف یا ادارات تذکر نمی دهند. اگر اینها وظایفشان را انجام ندهند شما چه می کنید؟
در مسئله ی حجاب و عفاف قانونی است به نام قانون گسترش حجاب و عفاف که ۲۶ دستگاه متولی این امر هستند. مثلا سال گذشته در ۲۱ تیر راهپیمایی دفاع از حریم خانواده اتفاق افتاد و در حاشیه ی آن بنرهایی آماده شده بود و مردم امضا کردند. نیروهای مردمی هم این امضاها را به دستگاه های اجرایی بردند و با مدیرکل ها صحبت کردند. در هر یک از جلسات (خصوصا از استانداری محترم) درخواستمان این بود که یک متولی برای پیگیری بگذارند که اگر منصوب می کردند شاید یک مقدار وضع بهتر می شد.
البته مصوباتی داشتیم که خود شخص آقای استاندار امضا کردند، ولی آنکه خودش را ملزم به مجلس یا قانون شورای عالی انقلاب فرهنگی نمی داند طبیعتا ملزم به دستور استاندار یا دستور ستاد هم نیست؛ حالا شما می فرمایید آدم خوبی است، ما اصطلاحا می گوییم حسن فاعلی دارد اما حسن فعلی ندارد!
خیلی آدم خوبی است که یک جا بنشیند دعا کند در حق جامعه کار خوبی هم است ولی چرا مسئولیت گرفته است؟ اتفاقا آنکه آدم خوبی است ولی کارایی ندارد به نظر من خائن است. یک پست را اشغال کرده است…
بله ما مسئولی هم داشته ایم که فرستادیم و ادله را آورده ایم و برکنار شده است.
(ادامه دارد…)
بدون دیدگاه