امر به معروف و نهی از منکر چه فایده‌ای دارد؟

استاد شهید مطهری، آثار اجتماعی امر به معروف و نهی از منکر را این‌چنین شرح داده‌اند:

[در آیه 71 سوره توبه آمده که] لازمه ایمان حقیقی و واقعی -نه ایمان تقلیدی و تلقینی- رابطه وِداد و علاقه به سرنوشت یکدیگر است. و لازمه این محبت و علاقه، امر به معروف و نهی از منکر است. لازمه امر به معروف و نهی از منکر قیام بندگان است به وظیفه عبادت و خضوع نسبت به پروردگار یعنی نماز؛ و قیام به وظیفه کمک و دستگیری از فقرا یعنی زکات؛ و بالاخره لازمه امر به معروف و نهی از منکر، اطاعت خدا و رسول و زنده شدن همه دستورهای دینی است…
به وسیله این اصل، سایر دستورها زنده می‌شود، راه‌ها امن می‌گردد، کسب‌ها حلال می‌شود، مظالم به صاحبان اصلی برگردانده می‌شود، زمین آباد می‌گردد، از دشمنان انتقام گرفته می‌شود، کارها رو به راه می‌شود. وقتی انسان از طرفی به این دستورها و راهنمایی‌ها رجوع می‌کند و از طرفی هم می‌بیند در یک دوره‌هایی کم و بیش مسلمین عمل کرده و استفاده کرده‌اند، و از طرف دیگر وضع حاضر خودمان را می‌بیند، بی‌نهایت دچار تأسف می‌شود.
…چون فکر امر به معروف و نهی از منکر در نظر مردم محدود شده و مردم از جنبه امر به معروف و نهی از منکر توجهی به اصلاحات امور زندگی اجتماعی خود ندارند، نتیجه این شده که اگر احیاناً شهرداری مثلاً یک قدم اصلاحی در مورد ارزاق و خواربار بخواهد بردارد و یا یک قدم در مورد نظافت شهر بخواهد بردارد، بخواهند جلوی گران‌فروشی را بگیرند و یا این‌که بخواهند مقررات خوبی برای عبور و مرور اتومبیل‌ها معین کنند، مردم احساس نمی‌کنند که پای یک امر مذهبی در میان است، زیرا حس نمی‌کنند که این هم از جنبه دینی یک وظیفه است؛ و حال آن که به قول صاحب جواهر: به هر وسیله و هر طریق هست باید کاری کرد که معروف، تقویت و منکر ریشه‌کن شود. علت این‌که مردم فعلاً در این کارها کوتاهی می‌کنند این است که این امور را از دایره معروف و منکر خارج کرده‌اند.»
کتاب «ده گفتار»، صفحات 82 تا 85

لینک خبر