این نشست تخصصی با رویکرد «آیندهپژوهی مهدوی» و با هدف تبیین همبستگی راهبردی میان «عفاف زنانه» و «اقتدار ملی» در عصر غیبت برگزار گردید. در گام نخست، سخنران با تمرکز بر جامعهشناسی آموزش، جایگاه معلم را فراتر از یک شغل و به عنوان «رسالت انبیاء» در کانکت (Connect) شدن با نسل جدید و انتقال ارزشها تعریف کرد. استدلال فنی بر این گزاره استوار بود که پروژه «جنگ نرم» دشمن، با هدف تغییر سبک پوشش (ترویج برهنگی) طراحی شده تا با تولید نسلی از مردان «بیغیرت» و بیتفاوت نسبت به خاک و ناموس، زیرساختهای دفاعی کشور را بدون شلیک گلوله فرو بریزد
در تحلیل تطبیقی جنگها، سخنران با واکاوی معادلات «جنگ ۱۲ روزه» و مقایسه آن با پیشبینیهای غلط غرب مبنی بر سقوط سریع جمهوری اسلامی، عامل اصلی ابطال این محاسبات را متغیر «نصرت الهی» و «تربیت مادرانه» دانست . وی تصریح کرد که تابآوری نظام در برابر ۴۶ سال تحریم و تهدید، مدیون مادرانی است که با صبر زینبی و حفظ چادر (به مثابه پرچم هویت)، نسلِ طراحِ موشک و انرژی هستهای را پرورش دادهاند.
بخش پایانی به ارائه مانیفست «انتظار فعال» اختصاص یافت. تحلیلگر نشست با نقد انفعال، وظیفه زن منتظر را «شبکهسازی» در مساجد و فضای مجازی دانست. راهکار عملیاتی، تشکیل هستههای مقاومت فرهنگی و جذب نفر-به-نفر نسل نوجوان معرفی شد. نتیجه نهایی مباحث نشان داد که «امت واحده» مورد نیاز برای ظهور، تنها زمانی شکل میگیرد که زنان با گذار از نقشهای سنتی، به عنوان «لیدرهای جنگ شناختی» عمل کرده و جامعه را برای شنیدن ندای «انا بقیهالله» آماده سازند.
بدون دیدگاه