این نشست تخصصی در قالب «کرسی آزاداندیشی» و با هدف تبیین نقش محوری بانوان در تقابل با جنگهای ترکیبی و شناختی برگزار گردید. مبنای نظری بحث با استناد به آیه شریفه «وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ…» آغاز شد تا نشان دهد در عصر حاضر، مصداق بارز آمادگی دفاعی از انباشت ادوات نظامی به تسلط بر «ابزار رسانه» تغییر ماهیت داده است . سخنران با ترسیم پیوستار تاریخی حضور زنان از صدر اسلام تا دفاع مقدس، استدلال نمود که دشمن با درک جایگاه تمدنساز زن، نوک پیکان حملات خود را به سمت «هویت مادری» و مدیریت عواطف اجتماعی نشانه رفته است.
در تحلیل آسیبشناسانه، ناقد جلسه با اشاره به تجربه تاریخی فمینیسم و بهرهکشی سرمایهداری از زنان به عنوان نیروی کار ارزان، هشدار داد که امروز نیز الگوهای وارداتی نظیر وقایع سودان، با محوریت ابزاری زنان اجرا میشود . چالش اصلی مطرحشده، «ورود بدون پیوست فرهنگی» تکنولوژی به حریم خانوادهها بود؛ موضوعی که با تمثیل «رواج آپارتماننشینی پیش از فرهنگسازی آن» تشریح شد. تحلیلگران با نقد ولنگاری اینترنت در ایران و مقایسه آن با سیستمهای دقیق «ردهبندی سنی» در غرب، تصریح کردند که فقدان نظارت والدین، منجر به «تربیت الگوریتمی» نسل جدید توسط پلتفرمهای بیگانه شده است .
راهکار نهایی بر قاعده «خیر الامور اوسطها» استوار بود؛ بدین معنا که به جای رویکرد سلبی (حذف صورت مسئله)، باید با ارتقای «سواد رسانهای» و استفاده ابزاری از «هوش مصنوعی» در جهت نشر معارف، تهدید را به فرصت تبدیل کرد. جمعبندی نشست تأکید داشت که تنها راه خنثیسازی «تدلیس رسانهای»، به دست گرفتن «روایت اول» توسط مادران آگاه است تا سنگر خانواده در برابر شبیخون فرهنگی حفظ شود.
بدون دیدگاه