در این نشست پژوهشی که با رویکردی تبارشناسانه به ادبیات پایداری برگزار گردید، ابتدا جایگاه «دفاع مقدس» نه صرفاً به عنوان یک نبرد نظامی، بلکه به مثابه عامل هویتبخش و تثبیتکننده انقلاب اسلامی تبیین شد. سخنران با ترسیم فضای دوقطبی جهان پیش از انقلاب و ریشهیابی سکولاریسم در جنبشهای اصلاحی غرب، استدلال نمود که انقلاب اسلامی با بازگرداندن دین به عرصه سیاست، فلسفه حاکم بر جهان را تغییر داد. در این بستر، جنگ تحمیلی به مثابه کورهای عظیم، ارزشهای نظری را به الماسهای درخشان «وحدت ملی» و «خودباوری» تبدیل کرد.
نقطه ثقل مباحث، تحلیل تغییر پارادایم «نقش زن» بود. استدلال شد که انقلاب اسلامی با ارائه الگویی نوین، زن را از انزوای تاریخی خارج و به میدان «کنشگری اجتماعی» وارد کرد، بدون آنکه در دام الگوهای فمینیستی غرب گرفتار شود. این تحول، مفهوم «قهرمان» را بازتعریف نمود؛ زنانی که همزمان مدیر خانه، پرستار رزمنده و پشتیبان لجستیکی بودند.
در بخش مطالعه موردی، کتاب «حوض خون» به عنوان سند افتخار روایت زنانه واکاوی شد. این اثر که روایتگر مجاهدتهای زنان در رختشویخانه بیمارستان شهید کلانتری اندیمشک است، تصویری تکاندهنده از «پشت جبهه» ارائه میدهد؛ جایی که زنان با شستن البسه آغشته به خون و مواجهه با بقایای پیکر شهدا (نظیر روایت تکاندهنده یافتن قلب شهید در جیب لباس)، حماسهای همسنگ خط مقدم آفریدند. اشاره به تقریظ مقام معظم رهبری و احساس «شرم مقدس» در برابر این مجاهدتها، عمق این ایثار را آشکار کرد. نتیجه نهایی نشست بر این گزاره استوار بود که زن تراز انقلاب، امروز از جایگاه «کنشگر» به جایگاه «تاریخنگار» ارتقا یافته و با ثبت روایتهای مکتوم، مانع از تحریف هویت دفاع مقدس میشود.
بدون دیدگاه